Blogs

de Etselaar tijdens de tentoonstelling "Stellung beziehen - Käthe Kollwitz" in Kunsthaus Zürich Als liefhebber van de prentkunst moet je het toch vooral van tentoonstellingen hebben. Een museum dat standaard een grote vaste collectie werken op papier toont, is er niet. Toch is dat vreemd, gezien het feit dat vaak een groot deel van museale collecties bestaat uit werken op papier. Neem bijvoorbeeld de verhouding schilderkunst ten opzichte van de werken op papier bij het Rijksmuseum: 6000 schilderijen tegenover 700.000 prenten, tekeningen en foto’s. Op z'n best zijn er in grote musea enkele zalen toegewijd aan de prentkunst, maar altijd met wisselende opstellingen. Steeds weer terugkomen voor de Nachtwacht of de Mona Lisa van de prentkunst is er vaak niet…

De Etselaar snijdt graag zijn eigen passe-partouts. Dat is geen sinecure, zeker toen hij daar nog ongeoefend in was. Vele passe-partoutkartons gingen verloren om uiteindelijk tot één acceptabel resultaat te komen. Inmiddels, na heel wat oefening verder, gaat het hem beter af en is er zelfs sprake van enige trots als een passe-partout over een ets heen ligt. Deze krijgt zo alle aandacht omdat ruis van kreukelige, verkleurde, roestvlekkerige buitenmarges aan het zicht onttrokken zijn. De ets is letterlijk het absorberend middelpunt geworden. Plaatrand Ets- of drogenaald afdrukken hebben het typerende kenmerk van de plaatrand die iets dieper in het papier ligt. Een ets wordt over het algemeen in een metalen (veelal koper of zink) plaat geëtst, of de afbeelding…

De Etselaar heeft een zwak voor de droge naald techniek. Naast de vaak fijne, delicate etsen die het oplevert, zorgt deze diepdruktechniek ervoor dat je als toeschouwer van een droge naald prent het dichtst bij de kunstenaar, in expressieve zin, komt. De lijnen zijn rechtstreeks door de kunstenaar in de plaat gekrast. De dikte, de diepte, het zwarte van een lijn zijn een haast voelbare vertaling van de inspanningen die de kunstenaar heeft verricht bij het bewerken van de plaat. De plaat is dus niet eerst voorzien van etsgrond en de tekening is niet meer of minder zwart doordat de plaat 10 minuten langer of korter in het zuur heeft gelegen. Ook de voelbare weerstand van de plaat die de…

Toen de Etselaar in zijn tienerjaren in het museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam tegen het schilderij "La reproduction interdite" van René Magritte aanliep, was hij meteen gegrepen. In eerste instantie omdat de geportretteerde Rückenfigur sprekend leek op die van hem, en in de tweede omdat je als kijker toch even flink van je stuk werd gebracht. Een jonge man staat voor een spiegel en niet zijn gezicht wordt weerspiegeld, maar zijn achterhoofd en rug. En zo weet Magritte met een groot deel van zijn oeuvre de toeschouwer even te laten wankelen of met zijn ogen te laten knipperen. Met die eerste kennismaking was het zaadje geplant en heeft de bewondering voor het werk van Magritte kunnen groeien. De Etselaar…

Online! Na jaren verzamelen, maanden ontwikkelen en bouwen, weken fotograferen, schrijven en vullen is www.etselaar.nl online. Eerder dit jaar maakte de Etselaar een account aan op Instagram om de website aan te kondigen en nu is de website dan eindelijk in de lucht. In de lucht betekent nog niet helemaal klaar, maar het belangrijkste bouwwerk staat en de kamers kunnen worden gevuld. De komende tijd zal er dan ook met regelmaat nieuw werk en teksten worden toegevoegd. De moeite dus waard de website te blijven bezoeken. In ontwikkeling De website is eenvoudig van opzet. In de galerijen zijn de verschillende items te vinden die door één kenmerkend plaatje worden vertegenwoordigd. Klikkend op dit plaatje is er meer informatie en foto´s…