"Ger Langeweg: een in ons land zeldzaam soort kunstenaar, zeldzaam alleen al door het nuchtere feit, dat Langeweg zich bijna uitsluitend bedient van het tekenstift, een der minst populaire uitdrukkingsmiddelen bij ons, zo eenzijdig op de schilderkunst ingestelde, Nederlanders. Technisch weet Langeweg de ten onrechte zo simpel lijkende tekenkunst uit te buiten en met alle materialen geraffineerde effecten te verkrijgen. Er is in zijn precieze — maar niet droge — tekenwijze iets van de geduldige ambachtsman, die graag uitvoerig vertelt en een blad vult met details. Ger Langeweg is echter ook in ander opzicht een buitenbeentje. Hij bezit de gave van de fantasie: de kunst iets uit te beelden, dat slechts in de verbeelding bestaat. Deze fantasie is bij Langeweg gelukkig (bijna) nooit morbide, gekweld-exotisch en afstotend, zoals bij enkele anderen, surrealisten, die deze eigenschappen plegen te cultiveren. We zouden kunnen zeggen, dat Langeweg genoeg heeft aan de kinderlijke verrukking, waarmee hij de nog veel grotere, bizarre en grillige fantasie van de natuur aanschouwt, zoals deze zich openbaart in de veelheid der vormen van schelpen, wieren, takken, gesteenten, koralen, vruchten en dieren. Een verrukking, die een zeker angstgevoel niet buitensluit." J. M. Prange in Het Parool (29 december 1951)
